Όλοι έχουμε αυτόν τον φίλο που κάνουμε πολύ καιρό να τον δούμε αλλά όταν τελικά βρισκόμαστε είναι σαν να είχαμε να τα πούμε από χθες. Κάπως έτσι ένοιωσα ακούγοντας το νέο, τέταρτο, άλμπουμ των Νορβηγών Triosphere.
Ο λόγος απλός. Το “The Heart Of The Matter” είχε κυκλοφορήσει το 2014. Δώδεκα χρόνια απραξίας λοιπόν για το σχήμα. Δεν ξέρω τι έκαναν αλλά το μόνο σίγουρο είναι ότι το “Oceans” σου δίνει την αίσθηση ότι κυκλοφόρησε 2-3 χρόνια μετά τον προκάτοχο του! Πραγματικά, αν βάλεις τα δύο άλμπουμ να παίξουν το ένα μετά το άλλο πέρα από την παραγωγή δύσκολα θα εντοπίσεις κάποια χτυπητή διαφορά ανάμεσα τους.
Είναι αυτό κάτι το κακό; Όχι μιας και το “The Heart Of The Matter” ήταν μια από τις πιο δυνατές κυκλοφορίες του 2014. Στο ίδιο μοτίβο συνεχίζει και ο διάδοχος του. Περιλαμβάνει όλα αυτά τα συστατικά που μας έχουν συνηθίσει οι Triosphere στις δουλειές τους.
Εξαιρετική δουλειά στις κιθάρες, ευκολομνημόνευτα refrain, πανέμορφες μελωδίες που δεν στερούν τίποτα όσον αφορά το βάρος των συνθέσεων. Η φωνή της Ida Haukland αναλλοίωτη. Λες και έχει πάρει το ελιξίριο της νεότητας!
Αν έχω ένα, μικρό, παράπονο είναι ότι εδώ έχουμε μια σπάνια περίπτωση που θα ήθελα κάποια από τα κομμάτια να ήταν λίγο πιο μεγάλα σε διάρκεια. Υπάρχουν τόσα πανέξυπνα θέματα που δεν θα έλεγα όχι να τα ακούσω να εξελίσσονται λίγο παραπάνω.
Λίγη σημασία όμως έχει αυτό. Το άλμπουμ είναι εξαιρετικό στην ολότητα του, μια από τις σπάνιες περιπτώσεις που δεν συναντάς τραγούδι filler μόνο για να γεμίσει λίγο η διάρκεια της κυκλοφορίας.
Ελπίζω τα εμπόδια που καθυστέρησαν τους Triosphere τόσο καιρό για να μας δώσουν νέο άλμπουμ να ανήκουν στο παρελθόν και πλέον να τα λέμε συχνά μαζί τους!
