Πολύ κουβέντα άνοιξε το τελευταίο διάστημα με αφορμή τη headlining εμφάνιση των Sabaton στο πρόσφατο Release Athens Festival. Ποιοι θα έφευγαν, ποιοι θα έμεναν, γιατί είναι οι Sabaton πάνω από τους Savatage κτλ. Αν εξαιρέσουμε το αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι όλες αυτές οι συζητήσεις είναι το…αλατοπίπερο κάθε σοβαρής μεταλοσυζήτησης, η ουσία βρίσκεται αλλού (όχι, προφανώς, στους Sex Pistols) και αξίζει λιγάκι να την προσεγγίσουμε με μία πιο επισταμένη ματιά. Προφανώς είναι μία άποψη ή αν προτιμάτε τροφή για σκέψη και τίποτα παραπάνω. Ωστόσο, μιλάμε για κάτι που όπως θα έλεγε ο Βέγγος στον Πολυτεχνίτη και Ερημοσπίτη είναι ένα μέλλον που μάλλον…αχνοφαίνεται. Και το ερώτημα είναι το εξής: πως θα είναι το συναυλιακό τοπίο σε 10 χρόνια από τώρα;
Να ξεκαθαρίσουμε κάτι από την αρχή. Είναι πολύ ενθαρρυντικό το ότι βλέπουμε αρκετούς πιτσιρικάδες στις συναυλίες αν και όπως είναι λογικό στα μεγαθήρια του παρελθόντος ο μέσος όρος ηλικίας αγγίζει τα 50. Και λέμε λογικό γιατί όλοι εμείς που μεγαλώσαμε π.χ. με Maiden ή Metallica στα 80ς διανύουμε τώρα τα τρίτα –άντα. Ωστόσο, δεν θα πρέπει να μας διαφεύγει ότι μπάντες σαν τους Ghost, τους Powerwolf, τους Sabaton προσελκύουν –ως επί το πλείστον αλλά όχι μόνο- ένα μικρότερο ηλικιακά ακροατήριο. Και έτσι πρέπει να είναι! Άλλωστε, τα μεγαθήρια δεν μπορούν να υπάρχουν για πάντα, έτσι; Οπότε, στα μεγάλα festivals τα πράγματα είναι λίγο-πολύ ξεκάθαρα αναφορικά με τους headliners του μέλλοντος. Όπως ξεκάθαρα φαίνεται να είναι και στα club gigs αφού οι μικρομεσαίες μπάντες θα συνεχίζουν να κάνουν περιοδείες όσο και αν δυσκολεύει η εξίσωση λόγω των συνθηκών του…γενναίου νέου κόσμου που έχει να κάνει με το ολοένα και αυξανόμενο κόστος για να πραγματοποιηθεί μία συναυλία.
Κάπου εδώ όμως οφείλουμε να βάλουμε και έναν αστερίσκο ή αν προτιμάτε μία παραπομπή. Παρατηρείται και ένα άλλο φαινόμενο που θεωρούμε ότι θα παίξει σημαίνοντα ρόλο στα συναυλιακά δρώμενα του μέλλοντος. Ποιο είναι αυτό; Η παρουσία των tribute bands που θα λέγαμε ότι σταδιακά κερδίζουν έδαφος. Και μάλιστα παίρνουν διαφορετικές μορφές. Υπάρχουν οι παραδοσιακές tribute μπάντες που ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια καθώς ο κόσμος επιθυμεί διακαώς να ακούσει τα κλασικά τραγούδια των μεγάλων συγκροτημάτων τα οποία σιγά σιγά μας αποχαιρετούν. Μάλιστα, κάποιες από αυτές αναπαράγουν πιστά και το stage show των original συγκροτημάτων, έχουν ρίξει χρήμα κερδίζοντας, μάλιστα, και slots στα billings των μεγάλων festivals. Μία άλλη μορφή είναι οι επίσημες tribute μπάντες που έχουν την έγκριση του συγκροτήματος. Εκεί μπορεί να δείτε να ανεβαίνουν στη σκηνή και μέλη του original σχήματος όπως συνέβη πρόσφατα και με τους Greek Legion, την επίσημη tribute band των Savatage στη χώρα μας όπου οι Caffery/Μiddleton/Plate έπαιξαν μαζί τους στη μικροσκοπική σκηνή του Temple. Τέλος, θα δούμε σχήματα που φέρουν το όνομα του συγκροτήματος αλλά δεν έχουν κανένα μέλος από το αρχικό line-up στη σύνθεση τους. Οι Foreigner είναι το πρώτο που μας έρχεται, φυσικά, στο νου αν και οφείλουμε να τονίσουμε ότι έχουν μέλη που έχουν συμμετάσχει σε δίσκους τους.
Θα υπάρξουν και άλλα φαινόμενα τύπου avatar (βλ. KISS) ή shows τύπου Las Vegas αλλά αυτά είτε δεν θα τσουλήσουν είτε θα απασχολήσουν μικρά ακροατήρια. Επίσης, υπάρχουν περιπτώσεις όπου τα παιδιά των μουσικών συνεχίζουν να χρησιμοποιούν το όνομα του συγκροτήματος των πατεράδων τους (βλ. The Good Rats). Και αυτά, όμως, αποτελούν εξαιρέσεις. Αντίθετα τα tribute bands νομίζω θα μας απασχολήσουν πολύ στο μέλλον. Μην ξεχνάτε ότι θα υπάρξουν πιτσιρικάδες που δεν θα έχουν δει ποτέ π.χ. Judas Priest και θα θέλουν να ζήσουν κάτι από αυτό.
Οπότε, καλό είναι να προσθέσουμε και αυτή την παράμετρο στην εξίσωση που ονομάζεται συναυλιακό τοπίο του μέλλοντος. Από τη μία έχουμε τους διαδόχους των μεγαθηρίων και από την άλλη τις tribute bands που κερδίζουν έδαφος. Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα πρέπει όλοι να προετοιμαστούμε για μία διαφορετική συναυλιακή πραγματικότητα χωρίς τα τεράστια ονόματα που μεγαλούργησαν στα 70ς και τα 80ς. It’s the shape of things to come…
Σάκης Νίκας
