Γνωρίζουμε όλοι πολύ καλά, ποια είναι η μακροβιότερη rock μπάντα στον πλανήτη, εδώ και πάνω από μια εικοσαετία. Μια μπάντα εκτός συναγωνισμού σε όλους τους τομείς, ένα brand ταυτόσημο της κορυφής. Εκείνο που δε γνωρίζαμε και που μάλλον δε μπορούσαμε να φανταστούμε είναι το ότι έχοντας ξεπεράσει τα 80 τους, αυτοί οι τύποι θα συνέχιζαν αυτό που εδώ και 65 χρόνια κάνουν άριστα. Και φυσικά, όσοι πιστέψαμε ότι το “Hackney Diamonds” μόλις τρία χρόνια πριν, θα ήταν το κύκνειο άσμα τους, πλανηθήκαμε πλάνην οικτράν.
Το “Foreign Tongues”, όχι απλά είναι ακόμα καλύτερο από τον προκάτοχό του, είναι μια κυκλοφορία που θα μπορούσε να είχε λάβει χώρα σε μια περίοδο ακμής των Rolling Stones, προσωπικά με μεταφέρει κάπου στα μέσα προς τέλη της δεκαετίας του ‘70. Θα περίμενε κανείς, σ’ αυτή την περίοδο της καριέρας τους, ν’ ακούσει κάτι στο οποίο θα κυριαρχούσε το blues στοιχείο για παράδειγμα (όχι βέβαια ότι απουσιάζει), εδώ όμως κυρίαρχο ρόλο έχει το καθαρό rock / rock and roll, το boogie και φυσικά οι υπέροχες συνθέσεις των αστείρευτης έμπνευσης Jagger και Richards. Δεν αναφέρομαι μόνο στο εξαιρετικό “In The Stars” που κυκλοφόρησε ως πρώτο single, ούτε και στο ανάλογης ποιότητας “Jealous Lover” που ακολούθησε, αλλά και στα “Never Wanna Lose You” όπου ο Jagger τραγουδάει κυριολεκτικά σαν 20χρονος και “Side Effects”, κομμάτια που μπορούν επάξια να σταθούν δίπλα σε τεράστιες επιτυχίες του παρελθόντος των Βρετανών θρύλων, χωρίς να θέλω να υποβιβάσω και τα υπόλοιπα κομμάτια που το καθένα, με το δικό του τρόπο, συνθέτουν μια πραγματικά μεγάλη κυκλοφορία. Ανάμεσα σ΄ αυτά θα συναντήσουμε μια πολύ ενδιαφέρουσα διασκευή του “You Know I ‘m No Good” της αξέχαστης Amy Winehouse και του “Beautiful Delilah” του φοβερού και τρομερού Chuck Berry.
Στο “Foreign Tongues” τα drums έχει αναλάβει και πάλι ο πολύς Steve Jordan με το ασύλληπτο βιογραφικό, εκτός από το “Hit Me In The Head” και του bonus track της iTunes έκδοσης “Bad Luck Hideway” όπου ακούμε τα μοναδικά “χτυπήματα” του αείμνηστου Charlie Watts.
Οι καλεσμένοι μουσικοί στο album είναι πολλοί και σημαντικοί, κυριότεροι των οποίων είναι οι Sir Paul McCartney, Robert Smith, Steve Winwood, Darryl Jones, όλοι πάντως οι υπόλοιποι έχουν τη δική τους, βαριά ιστορία στη μουσική.
Δε θα πάρω κανέναν όρκο για το ότι το “Foreign Tongues” είναι το κύκνειο άσμα των Rolling Stones. Όταν ακούω τέτοια μουσική και έναν άνθρωπο στα 83 του να τραγουδάει έτσι όπως τραγουδάει, αρκούμαι στο ν’ ακούω αυτό που έχω στα χέρια μου, απολαμβάνοντας το κάθε τι σ’ αυτό και αν υπάρξει συνέχεια, θα είναι κάτι που μόνο να πιστώσουμε θα μπορούμε στην πιο θρυλική μπάντα του κόσμου.
Δημήτρης Καζαντζής
