Μεγάλη χώρα με καταξιωμένα festivals, αρκετά κοντά στα σημαντικά πράγματα της Ευρώπης αλλά αντίστοιχα όπως η Ιταλία και η χώρα μας, έτσι και η Ισπανία ως χώρα της Μεσογείου, δεν έχει καταφέρει ακόμα να δώσει ένα σχήμα ή έναν αριθμό σχημάτων που θα κυριαρχήσει στο σήμερα. Ακόμα και τα πιο κλασικά σχήματα που έβγαλε (Baron Rojo, Mago De Oz, Muro κλπ.) με την επιλογή της μητρικής τους γλώσσας ως πρωτεύον μέσο έκφρασης, ουσιαστικά κατάφεραν να κρατήσουν εαυτούς ως μια εγχώρια παρά μια εξαγώγιμη πρόταση.
Με κυκλοφορίες πάντως σαν την παρακάτω, αυτό δείχνει να αλλάζει και αν μη τι άλλο, είναι πολύ ευχάριστο. Στο 4ο τους album οι Ισπανοί κάνουν την κίνησή τους για να ανέβουν κατηγορία και αυτό δείχνει να αποδίδει. Καλοπαιγμένο μελωδικό Death Metal με έξυπνες συνθέσεις, κολλητικά σημεία και ήχο αντάξιο της προσπάθειάς τους. Στα συν, τα 2 ντουέτα που διάλεξαν, το ένα με τον Fernando των Moonspell και το δεύτερο με τη Laura των Burning Witches. Κερασάκι στην τούρτα, η διασκευή στο Human Insecticide των Annihilator.
Το Sons Of The Abandoned είναι ένα album το οποίο δεν έρχεται να επανασυστήσει το είδος αλλά έρχεται να προσθέσει τη δική του πινελιά, τώρα που τέτοιες μπάντες έχουν σταθερό (και πιστό) κοινό. Δώστε του το λιγότερο μερικές ακροάσεις και δεν θα το μετανιώσετε.
