
Μπορεί το Όσλο να είναι αρκετά παγωμένο, το χιόνι να ντύνει την πόλη στα λευκά και τον πάγο να καλύπτει ακόμα και μέρος της θάλασσας, σκηνικά αρκετά ακραία και σπάνια για την δική μας ελληνική πραγματικότητα, αλλά παρέα με τον Roy Khan βρήκαμε μια ήσυχη γωνιά στο lobby ενός πολυσύχναστου ξενοδοχείου με τζάκι, στήσαμε την κάμερα και κάναμε μια πολύ ενδιαφέρουσα κουβέντα σχετικά με το μνημειώδες “The Black Halo” των Kamelot, τους Conception και το σόλο άλμπουμ του, που αναμένεται. Άνετος, ευδιάθετος και με συγκρατημένο χιούμορ απαντάει στις ερωτήσεις, ενώ δεν χάνει την ευκαιρία να αποθεώσει το ελληνικό κοινό και την ανταπόκριση που δείχνει στις συναυλίες. Συνέντευξη: Γιάννης Δόλας special thanks στο Μιχάλη Νταλάκο και τον Roy!
Rockpages.gr: Τι πρέπει να περιμένουμε να δούμε σε αυτή τη σειρά εμφανίσεων του “The Black Halo and Beyond”;
Roy Khan: Πέρσι ήταν η 20ή επέτειος (του “The Black Halo”), αλλά εξακολουθώ να πιστεύω ότι αυτό το άλμπουμ ήταν τόσο σημαντικό. Ξεκινήσαμε να κάνουμε αυτές τις εμφανίσεις αρκετά αργά, οπότε αποφασίσαμε να το συνεχίσουμε λίγο και μέσα στο 2026. Μπορεί λοιπόν να υπάρξουν κάποιοι guests, πιθανότατα περισσότερα τραγούδια από όσα έπαιξα στο Sao Paulo και στην Ιαπωνία. Αλλά, πέρα από αυτό, όλα έχουν να κάνουν με το να βγούμε στη σκηνή και να ξαναζήσουμε αυτά τα τραγούδια. Αυτό είναι κάτι που αγαπώ στη μουσική… λίγες νότες από ένα κομμάτι μπορούν να σε γυρίσουν πίσω στη στιγμή που γράφτηκε ή στη στιγμή που το άκουσες για πρώτη φορά. Νομίζω ότι η μουσική είναι ένας υπέροχος τρόπος να «αιχμαλωτίζεις» στιγμές.
Rockpages.gr: Αποφασίσατε από την αρχή να χωρίσετε το άλμπουμ σε δύο μέρη;
Roy Khan: Το είχαμε αποφασίσει ακόμη πριν αρχίσουμε να δουλεύουμε το “Epica”, ότι θα ήταν ένα άλμπουμ χωρισμένο σε δύο μέρη. Το θέμα είναι ότι ψάχναμε ένα concept και η γυναίκα μου βρήκε αυτό το πολύ ωραίο βιβλίο, τον “Faust” του Goethe, που είχε όμορφες εικονογραφήσεις, και το διαβάσαμε. Έπρεπε να μάθουμε την ιστορία για να αποφασίσουμε αν ήταν κάτι με το οποίο θα μπορούσαμε να δουλέψουμε… Βγήκε πολύ ωραίο, γιατί και το ίδιο το βιβλίο είναι χωρισμένο σε δύο μέρη — κάτι που είχαμε ήδη στο μυαλό μας. Ξέραμε επίσης ότι θα είχαμε ένα νέο δισκογραφικό συμβόλαιο. Οπότε ξέραμε ότι μπορούσαμε να πάμε το επόμενο άλμπουμ μας ένα βήμα παραπέρα. Αυτός ήταν ένας από τους λόγους που το “The Black Halo” βγήκε τόσο καλό. Επίσης, το γεγονός ότι είχαμε budget για να κάνουμε περισσότερα από αυτά που θέλαμε.

Rockpages.gr: Σήμερα βλέπουμε την ιστορία του “Faust” να υιοθετείται για θεατρικά έργα, ταινίες κ.λπ. Γιατί είναι τόσο επίκαιρη αυτή η ιστορία;
Roy Khan: Λοιπόν, το πρώτο μέρος είναι… Το δεύτερο μέρος είναι εξαιρετικά περίπλοκο και δεν νομίζω ότι κάποιος έχει προσπαθήσει πραγματικά να το ανεβάσει στη σκηνή. Δεν βγάζει ιδιαίτερο νόημα για τον κόσμο.
Νομίζω ότι (ΣΣ η ιστορία του Faust) είναι επίκαιρη με την έννοια ότι ένας άνθρωπος πουλά την ψυχή του στον Διάβολο, ουσιαστικά. Πιστεύω ότι πολλοί άνθρωποι μπορούν να ταυτιστούν με αυτό με κάποιον τρόπο ή σε κάποια στιγμή της ζωής τους. Κάθε φορά που κάνεις μια αμαρτία, μπορεί να ξέρεις ότι είναι λάθος, αλλά το κάνεις γιατί το θέλεις. Θέλεις ευχαρίστηση, θέλεις χρήματα και δύναμη ή οτιδήποτε άλλο. Υπάρχουν τόσοι πολλοί τρόποι να «πουλήσεις την ψυχή σου» και σε διαφορετικούς βαθμούς. Οπότε ναι, πιστεύω ότι είναι πολύ επίκαιρη.
Σήμερα επίσης, νομίζω ότι είναι επίκαιρη και για τη σύγχρονη κοινωνία… Πολλοί άνθρωποι με τα social media και τη συλλογή δεδομένων και όλα αυτά — δεν το σκεφτόμασταν τότε — κατά κάποιον τρόπο πουλάμε τις εσωτερικές μας σκέψεις και με έναν τρόπο η ψυχή μας «πουλιέται» στις μεγάλες εταιρείες τεχνολογίας.
Rockpages.gr: Νιώσατε πίεση μετά την κυκλοφορία του “The Black Halo”, ότι έπρεπε να βγάλετε κάτι εξίσου καλό;
Roy Khan: Δεν ήταν ποτέ νούμερο ένα στόχος μας να πουλήσουμε περισσότερο από ό,τι στο παρελθόν. Εκεί που εστιάζαμε πάντα ήταν να προκαλούμε τους εαυτούς μας. Πάντα ένιωθα ότι το να βρίσκεσαι στα όρια αυτού που μπορείς να καταφέρεις είναι ένα καλό μέρος για να είσαι. Προκαλείς τον εαυτό σου και μέσα από αυτή την πρόκληση εξελίσσεσαι.
Είναι σαν την άρση βαρών· αν δεν βάλεις περισσότερα κιλά, δεν θα γίνεις πιο δυνατός. Δεν νιώσαμε πραγματικά εξωτερική πίεση τότε. Ήμασταν απλώς πολύ χαρούμενοι με το “…Halo” και πολύ χαρούμενοι που είχαμε budget για να δουλέψουμε την τέχνη μας όπως θέλαμε.
Rockpages.gr: Γιατί άργησες τόσο να κάνεις ένα solo άλμπουμ; Γιατί το αποφάσισες τώρα;
Roy Khan: Δεν είμαι σίγουρος ότι έχω καλή απάντηση! Μία απάντηση είναι φυσικά οι Conception, γιατί επανενωθήκαμε το 2016 και τότε αρχίσαμε να δουλεύουμε πάνω σε νέα τραγούδια και νέα παραγωγή. Μετά από αυτό ήμουν αρκετά απασχολημένος. Είχαμε και την πανδημία — μερικά χρόνια απλώς… εξαφανίστηκαν.
Τώρα έχω βρει μια καλή ομάδα ανθρώπων που νιώθω ότι με συμπληρώνουν με τον σωστό τρόπο. Και ανυπομονώ για το νέο άλμπουμ, σίγουρα.

Rockpages.gr: Μπορείς να μας πεις πώς θα ακούγεται το άλμπουμ;
Roy Khan: Σίγουρα θα είναι metal! Σίγουρα! Αυτός είναι ένας από τους λόγους που αγαπώ αυτό το είδος — η μελαγχολία και οι heavy κιθάρες. Είναι προαπαιτούμενα. Αλλά, σε κάποια τραγούδια κινούμαι και στη πιο φωτεινή και ανάλαφρη πλευρά της ζωής. Παρ’ όλα αυτά, θα είναι metal.
Έχω και άλλες ιδέες για τραγούδια που δεν ταιριάζουν πραγματικά σε αυτό το είδος. Θα μπορούσα φυσικά να τα προσαρμόσω για να χωρέσουν σε ένα τέτοιο άλμπουμ, αλλά… όχι!
Έχω κάνει κάποιες συνεργασίες σε ορισμένα τραγούδια. Μπορεί να παίζω κιθάρα και πιάνο, αλλά είναι πάντα καλό να έχεις κάποιον που μπορεί πραγματικά να παίξει πολύ καλά. Έτσι, βγάζουμε τις ιδέες μου προς τα έξω και μπορεί να έχουν κι εκείνοι κάποιες ιδέες. Οπότε κάποια τραγούδια τα έχω γράψει μαζί με άλλους, κάτι που μου προσφέρει ακόμα περισσότερη χαρά σε αυτή τη διαδικασία. Το πλάνο είναι να κυκλοφορήσει είτε στο τέλος της χρονιάς είτε στις αρχές της επόμενης.
Rockpages.gr: Το υλικό του άλμπουμ είναι ολοκαίνουργιο ή χρησιμοποίησες τραγούδια και ιδέες που είχες «στο συρτάρι»;
Roy Khan: Κάποιες από αυτές τις ιδέες πάνε πολύ πίσω. Πολύ πίσω! Δεν χρησιμοποιήθηκαν στο παρελθόν γιατί είχαμε ήδη το υλικό που χρειαζόμασταν ή δεν άρεσαν σε κάποιον άλλο ή δεν ένιωθε ότι ταίριαζε στο στυλ. Είναι ένα καλό μείγμα από νέο και παλιό υλικό. Επίσης παλιό υλικό που έχει τροποποιηθεί και αλλάξει με κάποιον τρόπο.
Υπάρχει ένας τύπος που είναι πολύ σημαντικό μέρος αυτής της δουλειάς… ο Caio Kehyayan. Παίζει στη βραζιλιάνικη μπάντα Firewing. Προσοχή! Όχι “wind”, αλλά “wing”! Έχει βοηθήσει πάρα πολύ. Είναι καλός με την τεχνολογία ηχογράφησης, είναι δημιουργικός και εξαιρετικά ταλαντούχος κιθαρίστας. Ανυπομονώ επίσης να τον φέρω και στις live εμφανίσεις…
Rockpages.gr: Πώς θα συνέκρινες τη δουλειά με τους Kamelot σε σχέση με τους Conception;
Roy Khan: Δεν είναι και τόσο διαφορετική… Δηλαδή, δουλεύουμε σχεδόν με τον ίδιο τρόπο όπως δουλεύαμε εγώ και ο Thomas (ΣΣ Youngblood, κιθαρίστας και ιδρυτικό μέλος των Kamelot). Απομονωνόμαστε για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα για να επικεντρωθούμε στη σύνθεση. Είναι σημαντικό να απομακρύνεσαι από την οικογένεια και το καθημερινό άγχος για να μπορέσεις να συγκεντρωθείς στη δημιουργία της μουσικής.
Ένα πράγμα που διαφέρει στους Conception σε σχέση με τους Kamelot είναι ότι ουσιαστικά μεγαλώσαμε μαζί. Γνωριζόμαστε από τότε που ήμασταν έφηβοι. Και αυτό ίσως αντικατοπτρίζεται στον τρόπο που παίζουμε μαζί. Είναι μια πολύ δεμένη μονάδα. Αλλά μπορείς να πεις κάτι παρόμοιο και για τους Kamelot. Οπότε ίσως σε επίπεδο φιλίας (ΣΣ στους Conception) είμαστε λίγο πιο βαθιά δεμένοι.

Rockpages.gr: Πώς ήταν να παίζεις στην Αθήνα στο Rock Hard Festival πέρσι;
Roy Khan: Ναι, ήταν πολύ ωραίο. Ήμουν μαζί με τον Tore (ΣΣ Ostby, κιθαρίστα των Conception), γιατί ήμασταν εκεί για ένα acoustic session μαζί με έναν πολύ ταλαντούχο τσελίστα. Δεν ξέρω πώς να το πω, ήταν σαν ένα αίθριο… Ήταν πολύ ωραίο, το εσωτερικό έμοιαζε λίγο με… διαστημόπλοιο. Φανταστικό κοινό! Ήμασταν λίγο νευρικοί, γιατί ήταν η πρώτη φορά που το κάναμε. Είχαμε κάνει απλώς ένα warm-up gig στο Oslo δύο μέρες πριν και μετά κάναμε αυτό…
Επίσης, παράλληλα με αυτό, ο Gus G από τους Firewind επικοινώνησε μαζί μου και ρώτησε αν θέλαμε να βγούμε στη σκηνή για το show του στο main stage — και αυτό ήταν φοβερό.
Το ελληνικό κοινό έχει πολλή δύναμη και ενθουσιασμό. Και ναι… η Ελλάδα είναι Ελλάδα… ξέρεις…
Rockpages.gr: Ήταν δύσκολο για σένα να αποσυρθείς από τη μουσική; Και αντίστροφα, ήταν δύσκολο να επιστρέψεις;
Roy Khan: Όχι και τόσο. Ήμουν πραγματικά εξαντλημένος, ψυχικά και σωματικά, και κάποια στιγμή πρέπει απλώς να πετάξεις λευκή πετσέτα και να πεις «ως εδώ! Η υγεία και η οικογένειά μου πρώτα»!
Φυσικά δεν ήταν εύκολο. Υπήρχε πίκρα που έπρεπε να το κάνω, αλλά δεν είχα πραγματικά επιλογή. Δεν το μετάνιωσα ποτέ. Ήταν σωστή απόφαση.
Φυσικά σου λείπει να επιστρέψεις σε εκείνη τη σκηνή και στον κύκλο όλων όσων τη συνοδεύουν. Ένα από τα καλύτερα συναισθήματα στον κόσμο είναι να βρίσκεσαι πάνω στη σκηνή και να γίνεσαι ένα με τη μπάντα και το κοινό … Είναι κάτι για το οποίο έχω τεράστιο πάθος — και αυτό δεν φεύγει ποτέ.
Mέχρι που ο Tore και ο Arve (ΣΣ Heimdal, drummer των Conception) έπαιξαν μερικά τραγούδια για μένα δεν ένιωσα πραγματικά… «Ω ναι»! Αυτό συνέβη γύρω στο 2015-2016. Είχα ήδη κάνει διάλειμμα περίπου πέντε χρόνια. Οπότε απλώς ένιωσα ότι ήταν σωστό να αρχίσω να σκέφτομαι να κάνω ξανά κάτι τέτοιο.
Rockpages.gr: Θα έλεγες ότι υπάρχουν πλευρές της καλλιτεχνικής σου ταυτότητας που περιμένουν να εξερευνηθούν;
Roy Khan: Ναι! Δηλαδή υπάρχουν και άλλα είδη… έχω και άλλα τραγούδια. Και όπως είπα, δεν ταιριάζουν πραγματικά σε αυτό το είδος και αυτό το ύφος. Δεν θα είχα κανένα πρόβλημα να το κάνω αυτό — να εξερευνήσω διαφορετικές κατευθύνσεις, στυλιστικά και σε επίπεδο άλλου μουσικού είδους. Αλλά, αυτό θα ήταν κάτι εντελώς διαφορετικό φυσικά. Και δεν θα περίμενα την ίδια υποστήριξη όπως σε αυτό που κάνω τώρα. Γιατί αυτό είναι που κάνω πάντα και για αυτό είμαι πιο γνωστός.
Αλλά ναι, απόλυτα. Και είμαι σίγουρος ότι στην πορεία προκύπτουν και ιδέες για το πώς να κάνεις πράγματα διαφορετικά. Νομίζω ότι αυτό είναι πολύ σημαντικό στη ζωή — να προσπαθείς να φτάνεις πιο μακριά, μέσα από διαφορετικές πλευρές όσων κάνεις.
*Ο Roy Khan και το συγκρότημα του θα εμφανιστούν σε Αθήνα (Gagarin 205) και Θεσσαλονίκη (Eightball) στις 17 και 19 Απριλίου αντίστοιχα.







