Οι Pride of Lions ετοιμάζονται να κυκλοφορήσουν ένα ακόμη εξαιρετικό album με τίτλο “Unbridled”. Προφανώς και δεν θέλαμε και πολλά για να επικοινωνήσουμε με τον Jim Peterik για να μάθουμε περισσότερα. Κλασικά, μας επεφύλαξε μία έκπληξη για το τέλος…
Συνέντευξη: Σάκης Νίκας
Rockpages.gr: Γεια σου, Jim…πάντα με μια κιθάρα στο χέρι. Ανεκτίμητη αξία.
Jim Peterik: Με ξέρεις…πρέπει πάντα να έχω αυτή την κιθάρα μαζί μου. Βασικά, πρέπει να πάρω και την πένα μου.
Rockpages.gr: Την τελευταία φορά που κάναμε συνέντευξη μαζί, μας έπαιξες το “Hold On Loosely”, ένα τραγούδι που έγραψες για τους 38 Special.
Jim Peterik: Είναι ένα από τα αγαπημένα μου τραγούδια που έγραψα με τον Don Barnes, και εξακολουθεί να είναι από τα καλύτερα τραγούδια που έχω γράψει.
Rockpages.gr: Jim, πρέπει να είμαι ειλικρινής μαζί σου. Ακολουθώ την καριέρα σου από τα μέσα της δεκαετίας του ’80. Όταν ξεκίνησες τους Pride of Lions το 2003, σκέφτηκα ότι θα ήταν απλώς ένα project. Νόμιζα ότι δεν θα ήταν μια κανονική μπάντα. Καταλαβαίνεις τι εννοώ; Και τώρα, 23 χρόνια αργότερα, συνεχίζετε ακάθεκτοι. Περίμενες ότι θα διαρκέσει τόσο πολύ;
Jim Peterik: Ξέρεις, δεν μπορείς να προβλέψεις τίποτα. Απλά το πηγαίνεις μέρα με τη μέρα. Ένα album τη φορά. Ξέρεις, δεν είχαμε κάποιο γενικό σχέδιο. Αλλά μας άρεσε πολύ να δουλεύουμε μαζί. Ο Toby (Hitchcock) και εγώ. Υπήρχε σίγουρα η σωστή χημεία. Και έτσι συνεχίσαμε. Η Frontiers (Records) μας στήριξε πολύ και ο Serafino (Perugino) με έπαιρνε τηλέφωνο και μου έλεγε: «Maestro, ήρθε η ώρα για ένα ακόμη δίσκο των Pride of Lions». Αυτό είναι το όγδοο album μας, νομίζω.
Rockpages.gr: Ναι, είναι πράγματι το όγδοο studio album. Και αν το σκεφτείς, είναι ο ίδιος αριθμός με τα albums των Survivor…απίστευτο!
Jim Peterik: Ναι, θα συνεχίσουμε. Ο Toby και εγώ, μιλάμε συνεχώς, και πάντα ανταποκρίνεται στις προσδοκίες μου με τη φωνή του. Ξέρεις, όταν πέθανε ο Jimi Jamison, δεν πίστευα ότι θα μπορούσα να εμπνευστώ ξανά από μια φωνή. Εννοώ, κανείς δεν μπορεί να φτάσει τον Jimi. Ήταν ο καλύτερος τραγουδιστής με τον οποίο έχω συνεργαστεί ποτέ. Αλλά ήρθε ο Toby και γέμισε αυτό το κενό. Ξέρεις, ο τύπος μπορεί να φτάσει οποιαδήποτε νότα. Και με ξέρεις…λατρεύω αυτές τις υψίφωνες μελωδίες.
Rockpages.gr: Το ξέρω! Ο νέος δίσκος των Pride of Lions ακολουθεί το ίδιο μοτίβο, το ίδιο στυλ το οποίο αρέσει πολύ σε όλους τους fansτου χώρου. Είναι μια περίπτωση του «αν δεν είναι σπασμένο, μην το φτιάχνεις»;
Jim Peterik: Κάπως έτσι…έχεις δίκιο. Αλλά πρέπει να συνειδητοποιήσεις κιόλας ότι είναι τραγούδια που βγαίνουν κατευθείαν από την καρδιά. Και, ξέρεις, δεν προσπαθώ να ανακαλύψω τον τροχό. Προσπαθώ να ευχαριστήσω τον εαυτό μου και όλους τους ανθρώπους που έχουν ακολουθήσει τους Pride of Lions…να προσπαθήσω να μείνω πιστός σε αυτό το όραμα. Αυτός είναι ο στόχος μου.
Rockpages.gr: Ίσως δεν προσπαθείς να ανακαλύψεις τον τροχό με τους Pride of Lions, αλλά βοήθησες στην εφεύρεση του τροχού του melodic rock στα τέλη της δεκαετίας του ’70 και στις αρχές της δεκαετίας του ’80.
Jim Peterik: Ναι, αυτό είναι μια εντελώς διαφορετική ιστορία. Αλλά, ξέρεις, ξεκίνησε με τους The Ides of March. Και οι The Ides of March συνεχίζουν να είναι δυνατοί. Αλλά μετά, όταν έφυγα από αυτούς, έκανα ένα σόλο άλμπουμ το 1976, περιόδευσα με τους Boston και μετά αποφάσισα ότι ήταν ώρα να φτιάξω ένα άλλο συγκρότημα. Μόλις είχα δει τον Frankie Sullivan στη σκηνή να παίζει με ένα συγκρότημα που λεγόταν Mariah, για το οποίο έγραφα τραγούδια, και ξαφνικά ήμασταν εγώ, ο Frankie, ο Dave Bickler, ο Dennis Johnson και ο Gary Smith, και από εκεί εξελίχθηκε η ιστορία. Αλλά, ξέρεις φυσικά ότι οι Survivor είναι πολύ σημαντικοί σε όλη μου την καριέρα.
Rockpages.gr: Επιστρέφω στο δίσκο. Το προσωπικό μου highlight, το αγαπημένο μου κομμάτι στο album είναι το “Edge of Forever”, ειδικά από στιχουργική άποψη. Ξέρω ότι είσαι πάντα ένας αισιόδοξος συνθέτης. Αλλά, Jim, πιστεύεις πραγματικά ότι ο κόσμος μπορεί να γίνει ένα καλύτερο μέρος; Κοίτα τον κόσμο. Κοίτα τους ηγέτες του κόσμου, τους προέδρους, τους πολέμους σε όλο τον πλανήτη. Ίσως είναι η χειρότερη εποχή στην ιστορία, δεν ξέρω…
Jim Peterik: Μου είναι πολύ δύσκολο να γράψω ένα τραγούδι που να μην είναι γεμάτο αισιοδοξία και φως, αλλά δεν μπορούσα να κρατήσω τη γλώσσα μου. Ξέρεις, στέκομαι στην άκρη της αιωνιότητας. Πρέπει να κάνουμε κάποιες αλλαγές και αυτό δεν θα συμβεί από τη μια μέρα στην άλλη. Και δεν θα συμβεί χωρίς τη συμμετοχή μας. Πρέπει να αλλάξουμε τον κόσμο. Πρέπει να κάνουμε κάποιες αλλαγές. Αυτό είναι πραγματικά…και αυτό είναι το νόημα του τραγουδιού “Edge of Forever”.
Rockpages.gr: Επίσης, Jim, η ομάδα πίσω από έναν ακόμη δίσκο των Pride of Lions παραμένει σχεδόν η ίδια. Ο Larry Millas έχει κάνει υπέροχη δουλειά στον τομέα του ήχου συνολικά. Μίλησε μας λίγο για αυτό.
Jim Peterik: Έχεις απόλυτο δίκιο. Λοιπόν, γνωρίζω τον Larry από την τρίτη δημοτικού. Ήταν πάντα ο τύπος με το κασετόφωνο της Sony και ηχογραφούσε τα πάντα. Μιλάω για τις πρόβες των The Ides of March εκείνη την εποχή. Έχει εξελιχθεί σε έναν καταπληκτικό παραγωγό και συνθέτη. Είναι το δεξί μου χέρι και, μαζί, είμαστε μια υπέροχη ομάδα. Όλοι οι δίσκοι των Pride of Lions δεν θα ακούγονταν έτσι αν δεν ήταν από πίσω ο Larry. Του χρωστάω πολλά.
Rockpages.gr: Ξέρω ότι το πρόγραμμά σου είναι γεμάτο, αλλά μήπως θα κάνετε κάποιες επιλεγμένες συναυλίες για την προώθηση του album;
Jim Peterik: Σίγουρα. Νομίζω ότι θα κάνουμε κάτι. Ο Serafino μόλις μας ζήτησε να πάμε να παίξουμε στο Μιλάνο και νομίζω ότι θα γίνει. Το σχεδιάζουμε. Μόλις μου ζήτησε να συμμετάσχω σε ένα άλλο project, στο οποίο θέλει να με επανασυνδέσει με ορισμένα πρώην μέλη των Survivor και να ηχογραφήσουμε ένα ολόκληρο album με τραγούδια των Survivor, κάτι που είναι πολύ ενδιαφέρον. Μόλις έλαβα αυτό το μήνυμα από τον Serafino και θα δούμε πως θα εξελιχθεί κι αυτό.
Rockpages.gr: Ένα δίσκο μαζί με πρώην μέλη των Survivor. Ξέρεις, φυσικά, ότι πρέπει να ρωτήσω περισσότερα γι’ αυτό…
Jim Peterik: (γέλια) Λοιπόν, δεν μπορώ να σου πω τίποτα γι’ αυτό γιατί δεν έχω ακόμα συγκεκριμένη απάντηση. Δεν τους έχω καν τηλεφωνήσει ακόμα. Αλλά είναι στα σκαριά. Θα γίνει.
Rockpages.gr: Το δέχομαι! Jim, είσαι ένας από τους τελευταίους ενός είδους που εξαφανίζεται. Θα έλεγα ένας από τους τελευταίους συνθέτες που «πιάνει» αυτό το νοσταλγικό συναίσθημα…ξέρεις, αυτό το αισιόδοξο συναίσθημα. Έχεις παρατηρήσει κανένα νέο σπουδαίο ταλέντο στη μουσική βιομηχανία σήμερα;
Jim Peterik: Εσύ;
Rockpages.gr: Όχι, όχι ιδιαίτερα.
Jim Peterik: Ακριβώς. Δεν ήθελα να είμαι ο πρώτος που θα το πει. Όχι ιδιαίτερα. Ούτε εγώ είμαι σίγουρος, αλλά θα σου πω κάτι. Ακούγεται εγωιστικό, αλλά ο γιος μου, ο Colin Peterik, είναι έτοιμος να κυκλοφορήσει ένα νέο άλμπουμ, και τον έχω δει να μεγαλώνει, ξέρεις, από εμβρυακό στάδιο. Τώρα είναι 36 ετών και κάνει καταπληκτική μουσική. Οπότε κράτα τα μάτια σου ανοιχτά για τον Colin, γιατί αντλεί πολλά από αυτά που κάνω εγώ και τα εκσυγχρονίζει λίγο. Μόλις υπέγραψε συμβόλαιο με δισκογραφική εταιρεία. Είμαι λοιπόν πολύ ενθουσιασμένος.
Rockpages.gr: Σίγουρα θα τον παρακολουθήσω. Jim, έχεις συνεργαστεί με τόσους πολλούς καλλιτέχνες όλα αυτά τα χρόνια. Αν έπρεπε να επιλέξεις τον καλύτερο, ένα από τα highlights της καριέρας σου, ποιος θα ήταν αυτός; Α, ναι, να σου πω ότι ο JimiJamisonεξαιρείται, παρεμπιπτόντως!
Jim Peterik: (γελάει): Θα έλεγα τον Don Barnes από τους 38 Special. Θυμάμαι την πρώτη φορά που γράψαμε μαζί…ήταν σαν ραντεβού στα τυφλά. Καθόμασταν στο στούντιο μου, στο άλλο μου σπίτι. Ήταν μια κουζίνα, στην πραγματικότητα. Ξέρεις, υπάρχει κάτι στα writing sessions με ανθρώπους που μόλις γνώρισες, και είναι κάπως σαν ραντεβού στα τυφλά, καταλαβαίνεις; Και είναι πραγματικά αστείο το πώς ξεκίνησε. Ρώτησα Έχει κανείς κανέναν τίτλο; Και ο Don λέει: «Λοιπόν, έχω έναν…“Hold on loosely”!». Αυτό ήταν εκπληκτικό γιατί έβγαινα με μια κοπέλα που την έλεγαν Karen, η οποία τελικά έγινε γυναίκα μου για 53 χρόνια, αλλά είχα αρχίσει να γίνομαι λίγο πιεστικός και μου είπε…κάνε πίσω, ξέρεις…μην με πιέζεις. Έτσι, αυτό διαμόρφωσε κάπως αυτή την ιδέα. Έφυγα από το δωμάτιο και άρχισα να συνδέω αυτά τα στοιχεία. Επέστρεψα και παρουσίασα τα βασικά στοιχεία του “Hold on Loosely”.
Rockpages.gr: Jim, θα αναφέρω ένα όνομα και πρέπει να χρησιμοποιήσεις μία λέξη. Μόνο μία λέξη για να χαρακτηρίσεις αυτό το άτομο. Εντάξει. Αρκετά απλό.
Jim Peterik: Εντάξει… πάμε.
Rockpages.gr: Toby Hitchcock.
Jim Peterik: Ζωηρός.
Rockpages.gr: Larry Millas.
Jim Peterik: Ήρεμος και συλλογικός. Βασικά αυτές είναι δύο λέξεις.
Rockpages.gr: Κανένα πρόβλημα…Sylvester Stallone.
Jim Peterik: Ο ήρωας μου.
Rockpages.gr: Jimi Jamison.
Jim Peterik: Η καλύτερη φωνή που υπήρξε ποτέ!
Rockpages.gr: Τελευταίο, αλλά σίγουρα όχι λιγότερο σημαντικό. Θα άλλαζες τίποτα όσον αφορά την καριέρα σου και τις αποφάσεις που πήρες όλα αυτά τα χρόνια;
Jim Peterik: Πιστεύω ότι τα πράγματα συμβαίνουν για κάποιο λόγο. Όταν έφυγα από τους The Ides of March, ήταν μια κάπως τολμηρή κίνηση, και μερικές φορές το μετάνιωσα. Αλλά ήξερα ότι υπήρχαν άλλοι ορίζοντες που ήθελα να εξερευνήσω. Τότε έκανα το σόλο άλμπουμ μου, το οποίο δεν πήγε και πολύ καλά. Ήθελα να το ξανακάνω με άλλους μουσικούς, και τότε συνάντησα τον Frankie και τον Dave και σχηματίσαμε τους Survivor. Είχαμε κάτι πραγματικά ξεχωριστό, η μουσική ήταν εκεί και αυτό ήταν το βασικό. Οπότε όχι…δεν θα άλλαζα τίποτα.
