Και όμως οι Raunchy υπάρχουν ακόμα. Και όχι απλά υπάρχουν αλλά μόλις μας έδωσαν ένα ακόμα εξαιρετικό άλμπουμ στο γνώριμο και μοναδικό στυλ τους. Το συγκρότημα από την Κοπεγχάγη επιστρέφει μετά από σιωπή δώδεκα ετών με το “Prisoner”. Θα έλεγα ότι έχω ξεχάσει τους Δανούς αλλά οι πρώτες νότες του “Frostbite” μου υπενθύμισαν άμεσα γιατί είναι ένα τόσο ενδιαφέρον συγκρότημα.
Ας πάμε όμως ένα βήμα πίσω. Με έτος ίδρυσης το μακρινό 1992 σε πολλούς κάνει εντύπωση ότι ο πυρήνας του σχήματος δεν έχει αλλάξει από τότε και μόνο οι θέση του τραγουδιστή έχει δει αλλαγές. Ο Mike Semesky είναι ο τρίτος τραγουδιστής τους και είναι μαζί τους από το 2013.
Στο “Prisoner” οι Raunchy συνεχίζουν από εκεί που είχε μείνει το “Vices. Virtues. Visions.”. Και σε αυτό το άλμπουμ οι Raunchy βάζουν στο μπλέντερ πολλά και ενδιαφέροντα και για μια ακόμα φορά το αποτέλεσμα δεν είναι αχταρμάς αλλά ένα πολύ ενδιαφέρον μίγμα. Metalcore, melodic death metal, ηλεκτρονικά και pop στοιχεία όλα μαζί δίνουν ένα πραγματικά μοναδικό ενδιαφέρον αποτέλεσμα.
Και αυτή είναι η ομορφιά της μουσικής των Raunchy. Είναι πολύχρωμή και με εύρος συναισθημάτων. Γιατί στο ίδιο άλμπουμ συνυπάρχουν συνθέσεις σαν το “Frame Worker” και το μελαγχολικό ομώνυμο. Και ένα μπράβο στον Semesky που έχει το εύρος να τα υποστηρίξει όλα αυτά τα τραγούδια.
Το “Prisoner” όχι μόνο έχει λόγο ύπαρξης αλλά είναι ένα πραγματικά καλό άλμπουμ!
Μιχάλης Νταλάκος
