Αν κάτι διακρίνει τον Jim Matheos όλα αυτά τα χρόνια και με όλα τα projects εκτός Fates Warning είναι μία ξεκάθαρη διάθεση πειραματισμού σε όλα τα επίπεδα. Είτε πρόκειται στο συνθετικό τομέα, σε θέμα ενορχήστρωσης, παραγωγής…ακόμη και στην έμφαση σε μουσικά όργανα και ήχους πέρα από την κιθάρα. Προφανώς και οι North Sea Echoes δεν θα μπορούσαν να αποτελέσουν εξαίρεση αν και η αλήθεια είναι ότι ενδόμυχα όλοι οι fans των Fates έκρυβαν μία ελπίδα μιας μουσικής συγγένειας με την αγαπημένη τους μπάντας λόγω της παρουσίας του Ray Alder πίσω από το μικρόφωνο. Κάτι τέτοιο όμως διαψεύστηκε με το ντεμπούτο “Really Good Terrible Things” πριν από δύο χρόνια. Πόσο διαφέρει, λοιπόν, το “How To Cast A Shadow” σε σχέση με το ντεμπούτο και τι έχει να μας προσφέρει σε αμιγώς μουσικό επίπεδο;
Καταρχάς, πρέπει να πούμε ότι πρόκειται για ένα διαφορετικό album. Εκεί που το ντεμπούτο ήταν ένας κατά βάση ακουστικός δίσκος, το “How To Cast A Shadow” βασίζεται πολύ σε keyboards, ηλεκτρονικούς ήχους και ηλεκτρική κιθάρα δημιουργώντας σε πολλά σημεία μία dark wave ή αν προτιμάτε μία ψευδο-gothic synth wave ηχητική παλέτα που φέρνει στο νου -γιατί όχι;- κάτι από Tuesday The Sky. Το κοινό σημείο είναι ξανά μια σκοτεινή, σχεδόν πεσιμιστική ατμόσφαιρα με βαθύτατα ενδοσκοπικούς στίχους αν και φαντάζομαι ότι δεν περιμέναμε τίποτα άλλο από τον Matheos. Όσον αφορά, πάντως, την όλη ερμηνεία του Alder νομίζω ότι είναι πραγματικά στο στοιχείο του ενώ φαντάζομαι ότι στους περισσότερους εκεί έξω αυτή η συνεργασία…ανεβαίνει επίπεδο λόγω της άμεσης σύνδεσης με τους Fates Warning.
Στο δια ταύτα, το “How To Cast A Shadow” είναι ένα αξιόλογο album το οποίο πάντως απευθύνεται ξανά σε περιορισμένο ακροατήριο αφού είναι επενδυμένο με μία ξεκάθαρη αντιεμπορική (ό,τι και αν σημαίνει αυτό στις μέρες μας) συνθετική δομή. Από την άλλη, αυτός είναι ο Jim Matheos…έτσι, δεν είναι;
Highlight: Αλήθεια, έχετε αναρωτηθεί από όλα αυτά τα projects του Matheos ποιο είναι αυτό που σας «μιλάει» περισσότερο…;
Σάκης Νίκας
