Είναι εκνευριστικό το πόσο καλή μπάντα είναι οι Audrey Horne. Είναι επίσης εκνευριστικό το πόσο εγκληματικά υποτιμημένοι είναι. Μιλάμε ότι έφτασαν αισίως στο όγδοο full-length τους και εξακολουθούν να διατηρούν μία τρομερή ποιότητα στις δουλειές τους που θα την ζήλευσαν πολλοί. Το “Achilles” δεν μας έκανε σοφότερους. Ξέραμε τι να περιμένουμε. Ξέραμε ότι και πάλι θα μας έδιναν ένα εξαιρετικό album και έτσι έγινε.
Οι Νορβηγοί, παρόλο που ξεκίνησαν με μουσικούς που ήταν κυρίως συνδεδεμένοι με το extreme metal όπως τον Arve Isdal των Enslaved (ο οποίος παραμένει μέχρι τώρα) και τον Tom Cato Visnes των Gorgoroth (που έφυγε λίγα χρόνια μετά), αγαπάνε και δοξάζουν τον κλασικό rock και metal ήχο, αν και στην αρχή ήταν επηρεασμένοι περισσότερο από το alternative rock των 90s. Εδώ και αρκετές κυκλοφορίες, στη μουσική τους θα βρούμε επιρροές από Kiss, Thin Lizzy, Van Halen, Ozzy, Iron Maiden και πολλούς άλλους. Όλες όμως περασμένες από ένα πιο σύγχρονο ηχητικό πρίσμα, στο οποίο βοηθάνε και τα φωνητικά καθώς ο Toschie μπορείς ναι μεν να είναι χαρισματικός τραγουδιστής αλλά δεν έχει την κλασική rock χροιά.
Το “Achilles”, σε αντίθεση με τον Αχιλλέα, δεν έχει αδύναμο σημείο. Έχει τρομερή ροή και, όπως είπαμε και στην αρχή, εξαιρετικές συνθέσεις γεμάτες με καταπληκτικές κιθαριστικές μελωδίες και τις ευκρινείς μπασογραμμές της μορφής που ακούει στο όνομα Espen Lien. Είτε πρόκειται για τις πιο up-tempo με party διάθεση “In The Eye Of The Hurricane” και “Insanity”, είτε για το υπέροχο “Pretty Little Lies” σε στυλ μπαλάντας με το εθιστικό κρεσέντο, είτε για τις πιο μεταλλικές “Hell Is Eternity” και “Running Through The Night”. Πιστεύω θα έκαναν περήφανη και την Sherilyn Fenn που ενσάρκωσε τον ομώνυμο χαρακτήρα στη σειρά “Twin Peaks”.
Το “Achilles” είναι ένα album που μας θυμίζει την πεμπτουσία αυτής της μουσικής, το λόγο που οι περισσότεροι από εμάς την αγαπήσαμε από την πρώτη στιγμή. Δηλαδή καλογραμμένα τραγούδια, μικρά σε διάρκεια, με εθιστικά refrains που σου δίνουν την εντύπωση ότι αν τα ακούσεις ζωντανά σε κάποια σκηνή δεν υπάρχει πιθανότητα να μην περάσεις υπέροχα. Τραγούδια που θα ανέβαζαν τη διάθεση σε οποιοδήποτε party που σέβεται τον εαυτό του. Τραγούδια που αν τα άκουγε κανένας από αυτούς τους αστείους που πιστεύει ότι το rock έχει πεθάνει, θα έσκυβε το κεφάλι του από ντροπή. Από τις καλύτερες κυκλοφορίες του έτους.
