Κάλλιο αργά παρά ποτέ. Μια φράση που εδώ ταιριάζει απόλυτα, αφού οι Toxic Terror από το Ηράκλειο (της Κρήτης, προφανώς) υπάρχουν στην πιάτσα από το 2008 και φέτος μας παρουσιάζουν το ντεμπούτο full-length τους. Ναι, τους πήρε κάμποσα χρόνια, δεν το λέω όμως για να τους ασκήσω κριτική. Το λέω επειδή δεν έχει σημασία πόσο καιρό κάνεις να βγάλεις μία ολοκληρωμένη δουλειά, σημασία έχει αυτό που θα βγάλεις πραγματικά να αξίζει. Έχουμε δει περιπτώσεις και περιπτώσεις συγκροτημάτων που βιάζονται να κυκλοφορήσουν albums οι οποίες είναι τουλάχιστον κάτω του μετρίου.
Το ”Isolation” όμως δεν είναι φυσικά έτσι, αφού εδώ έχουμε ένα απολαυστικό thrash metal album. Με old-school νοοτροπία, οι Ηρακλειώτες ξέρουν πώς πρέπει να παίζεται αυτό το στυλ και φροντίζουν να το παραδώσουν. Και όταν λέω old-school, δεν εννοώ αχταρμά και παραγωγή κασέτας για να είναι πιο “true”. Είναι κλασικό thrash το οποίο μάλιστα δεν μπορώ να μου πω ότι μου θύμισε έντονα κάποιο από τα πιο γνωστά ονόματα του χώρου. Επιρροές υπάρχουν φυσικά, από τους Slayer έως και τους Suicidal Angels για παράδειγμα, αλλά δεν υπήρξε σημείο στο album που να σκέφτηκα ότι τα παιδιά αντιγράφουν κάποιο συγκρότημα. Δεν είναι και πολύ εύκολο να το πετύχεις αυτό.
Τα οχτώ τραγούδια του “Isolation” κινούνται κυρίως σε γρήγορους ρυθμούς με εξίσου δυνατά mid-tempo σημεία, riffs ξυράφια και επιθετικά φωνητικά. Ανά σημεία υπάρχουν και κάποιες έξτρα πινελιές, όπως μια πολύ ωραία κιθαριστικά μελωδία στο “Decay” ή η speed metal νοοτροπία του “Song Of Sadness” αλλά το album είναι πιστό στον ήχο που θέλει να βγάλει χωρίς εκπλήξεις. Και δεν το λέω αυτό για κακό. Η παραγωγή είναι μεν καθαρή για να τα ακούς όλα στην εντέλεια (ακόμα και το συνήθως περιθωριοποιημένο μπάσο) αλλά όχι και γυαλισμένη, καθώς έχει την απαραίτητη «αλητεία», πετυχαίνοντας ένα ιδανικό αποτέλεσμα.
Γενικά δεν μπορώ να βρω κάτι αρνητικό στην πρώτη δουλειά των Toxic Terror. Ακόμα και η διάρκειά του που είναι θεωρητικά μικρή αφού φτάνει με το ζόρι τη μισή ώρα, δεν αποτελεί αρνητικό παράγοντα επειδή προλαβαίνεις να το χορτάσεις σε μία ακρόαση χωρίς να σε κουράσει. Και για εμένα συγκεκριμένα είναι ό,τι πρέπει, αφού τόση ώρα κάνω να φτάσω το πρωί στη δουλειά, οπότε είναι ένας πρώτης τάξεως τρόπος για να ανοίξει το μάτι. Ένα μεγάλο μπράβο στα παιδιά και ελπίζω να τους βλέπουμε πιο συχνά από εδώ και πέρα. Το συστήνω ανεπιφύλακτα σε κάθε οπαδό του thrash ήχου.
