HEAVY TRIP: ΠΩΣ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟ ΛΑΤΡΕΨΕΙΣ;

0

Πριν καιρό είχα γράψει ένα αφιέρωμα για ταινίες οι οποίες έχουν να κάνουν με την rock/metal κουλτούρα, τα συγκροτήματα, τους οπαδούς και τη σκηνή γενικά. Πρόσφατα, η Φινλανδία μας έδωσε μία ταινιάρα η οποία κατάφερε να τοποθετηθεί άμεσα (σχεδόν) στην κορυφή αυτής της λίστας. Μιλάμε για το “Hevi Reissu” (“Heavy Trip” στα αγγλικά), ένα έπος το οποίο πρέπει να δει κάθε οπαδός αυτής της μουσικής.

Αρχικά, κοιτάξτε την αφίσα. Και μετά το trailer. Είναι από τις φορές που αυτά προϊδεάζουν απόλυτα για το τι θα ακολουθήσει. Και μετά το όνομα του συγκροτήματος. Impaled Rektum. Πώς να μην το λατρέψεις; Η σκηνή ειδικά που ψάχνουν ονόματα, είναι κορυφή. Και μετά το στυλ του συγκροτήματος σύμφωνα πάντα με τον μπασίστα τους: symphonic post-apocalyptic reindeer-grinding Christ-abusing extreme war pagan Fennoscandian metal! Έπος!

HeavyTrip2

Η ταινία λοιπόν περιστρέφεται γύρω από ένα death metal συγκρότημα σε ένα επαρχιακό μέρος της Φινλανδίας, οι οποίοι για χρόνια προβάρουν σε ένα υπόγειο και δεν έχουν γράψει ούτε νότα δική τους. Φυσικά πρέπει να αντιμετωπίσουν τα κλασσικά κακόβουλα βλέμματα των συμπολιτών τους λόγω της εμφάνισής τους και ψάχνουν τον τρόπο για να ξεφύγουν. Αυτό γίνεται όταν τυχαίνει να επισκεφτεί την πόλη ένας Νορβηγός ο οποίος διοργανώνει ένα διάσημο festival στη γείτονα χώρα και προσπαθούν να αρπάξουν αυτή την ευκαιρία. Όταν όμως τα πράγματα στραβώνουν (αναμενόμενο), οι Impaled Rektum θα κάνουν τα πάντα ώστε να βρεθούν εκεί και να παίξουν. Η περιπέτειά τους περιλαμβάνει απερίγραπτες καταστάσεις, μεταξύ των οποίων είναι κλοπή, απαγωγή, τυμβωρυχία, συμπλοκή με τη συνοριοφυλακή και την αστυνομία, Vikings και φυσικά ξεκαρδιστικούς διαλόγους.

Γενικά το “Heavy Trip” είναι μία απολαυστική ταινία, η οποία μέσα από αρκετές στερεοτυπικές καταστάσεις (οι οποίες τοποθετούνται πανέξυπνα) περιγράφει τον διακαή πόθο ενός συγκροτήματος να φύγει από τα στενά όρια της μικρής του πόλης και να ζήσει κάτι διαφορετικό, με οδηγό πάντα τη δική του μουσική. Αξίζει να τη δείτε, ειδικά αν έχετε παρέα και άλλους metalheads. Μόνο με υπότιτλους βέβαια, εκτός αν ξέρετε φινλανδικά. Και για όσους δεν αντέχουν τα growls του death metal, μην ανησυχείτε. Η χρήση τους περιορίζεται σε λίγα λεπτά.

Γιώργος Τερζάκης