Δεν βλέπεις και κάθε μέρα δύο αγαπημένα σου συγκροτήματα στην σειρά! Αυτό όμως θα γίνει για μένα, και για πολλούς άλλους, στις 26 Ιουνίου μιας και στον πανέμορφο χώρο του Λυκαβηττού θα δω ζωντανά τους Blind Guardian και τους Beast In Black. Δύο σχήματα που τα χωρίζει ένας… ωκεανός χρόνου αλλά έχουν καταφέρει να ριζώσουν στην καρδιά μου το καθένα για τους δικούς τους λόγους.
Σκέφτηκα λοιπόν να γράψω μερικές γραμμές για το πως, που και πότε ο δρόμος μου με τα συγκροτήματα αυτά διασταυρώθηκε. Πιο είναι το αγαπημένο μου άλμπουμ τους και άλλα πολλά.
Φαινόμενο Blind Guardian.
Έτος ίδρυσης 1987 κάτω από αυτό το όνομα. Κάπου στα 90’s ο μικρός Μιχάλης, ναι μικρός ήμουν τότε, έχει ανακαλύψει την σκληρή μουσική αλλά και τα role playing games. Μην είστε ανώμαλοι. Εννοώ παιχνίδια του στυλ Dungeons & Dragons, Forgotten Realms κλπ κλπ. Κουβέντα στην κουβέντα σε γνωστό μαγαζί του κέντρου ακούω για ένα συγκρότημα που μπλα μπλα μπλα… ναι δεν θυμάμαι τι άκουσα έχουν περάσει μερικά χρόνια αλλά το ρεζουμέ είναι ότι αν σου αρέσουν αυτά τα παιχνίδια και το heavy metal τότε θα σου αρέσει αυτό το συγκρότημα οι Blind Guardian. Φεύγω καπάκι με το χαρτζιλίκι του σχολείου και πάω στο Rock City να ψάξω να βρω. Τσούπ λοιπόν να το “Tales From The Twilight Hall”. Αααα ωραίο εξώφυλλο λέω και επενδύω.
Εδώ να κάνω μια παρένθεση. Πως γίνεται να ήμουν χοντρός στο σχολείο όταν όλο μου το χαρτζιλίκι για φαγητό πήγαινε στην μουσική; Είναι ένα από τα μυστήρια του σύμπαντος υποθέτω.
Κλείνει η παρένθεση. Το “Tales” τα είχε όλα. Σκληρό, αρκετά σκληρό για τα γούστα μου εκείνη την εποχή μιας και είχα ξεκινήσει το ταξίδι μου από πιο rock φάσεις, αλλά γεμάτο φοβερές κιθάρες. Αυτή η φωνή του Hansi… σαν μαντράχαλος μου ακουγόταν αλλά για κάποιο διαβολεμένο λόγο ταίριαζε τόσο πολύ. Το άλμπουμ αυτό έχει το αγαπημένο μου Blind Guardian κομμάτι που είναι το “The Last Candle”.
Το 1992 όμως ακολουθεί το καλύτερο άλμπουμ, για μένα, των Γερμανών. Το “Somewhere Far Beyond” είναι η απόλυτη ισορροπία ανάμεσα σε τεχνική και δύναμη. Εκεί συναντάμε και τις πρώτες οπερετικές πινελιές. Ε και φυσικά το κομμάτι που ξέρουν μέχρι και οι πέτρες, μιλάμε φυσικά για το “The Bard’s Song”.
Είναι μια εποχή που οι Blind Guardian έχουν το άχαστο. Βγάζουν μια σειρά από 10/10 άλμπουμ. Μέχρι το “A Night At The Opera”. Κάπου εκεί οι σχέσεις μας… ψυχραίνουν. Όμως το σχήμα παραμένει μέχρι σήμερα αγάπη μεγάλη.
Και φυσικά ζωντανά είναι ένα καταπληκτικό συγκρότημα. Διάολε, οι Blind Guardian είναι ένα από τα λίγα συγκροτήματα που έχω τυπωμένες φωτογραφίες από φιλμ! Κάτι λέει αυτό.
Επίσης ξέρατε ότι οι Blind Guardian κοντράρουν στα ίσα τους Scorpions σε ποσότητα εμφανίσεων επί ελληνικού εδάφους; Σύμφωνα με τον αρχισυντάκτη μας οι πρώτοι έχουν δύο παραπάνω επισκέψεις από τους δεύτερους εντός της έδρας μας. Και αυτό κάτι λέει για την αγάπη του κοινού στο όνομα τους.
Οι Blind Guardian μετά από τόσες δεκαετίες συναρπάζουν και δεν αφήνουν σβέρκο στην θέση του ζωντανά.
Φαινόμενο Beast In Black.
Έτος ίδρυσης 2015. Έκλεισαν δέκα χρόνια οι Beast In Black; Για φαντάσου. Με τη μουσική του Anton Kabanen ήρθα σε πρώτη επαφή όταν γνώρισα μερικά χρόνια πριν το αρχικό του σχήμα τους Battle Beast. Ενδιαφέρον ευρωπαϊκό power metal, δηλαδή πρακτικά pop μουσική με ηλεκτρικές κιθάρες, χωρίς όμως να πω ότι τους είχα και ψηλά στις προτιμήσεις μου.
Η έξοδος του Anton από τους Battle Beast και η δημιουργία των Beast In Black, γιατί όλοι ξέρουμε πως “έφυγε” ο Anton από τους πρώτους…, και η είσοδος του “δικούς μας” Γιάννη Παπαδόπουλου μου αναθέρμανε το ενδιαφέρον για τον Φιλανδό συνθέτη. Και όντως το ντεμπούτο τους ήταν ένα μικρό διαμαντάκι.
Ελεύθερος να ακολουθήσει το όραμα του πλέον ο Kabanen άρχισε να πειραματίζεται έντονα με την pop μουσική των 80’s και να πλάθει έναν ήχο τον οποίο προσωπικά αποκαλώ ένοχη απόλαυση. Χορευτικό μεν, metal δε.
Η μέχρι σήμερα πορεία του σχήματος δείχνει να δικαιώνει τον κιθαρίστα. Με μόλις τρία άλμπουμ το διεθνές συγκρότημα έχει αποκτήσει τεράστια δημοσιότητα και έχει περιοδεύσει σε όλο τον κόσμο.
Είχαμε την χαρά να τους δούμε ζωντανά για την περιοδεία του τρίτους άλμπουμ, “Dark Connection”, και βλέποντας το γεμάτο club θυμάμαι ότι γύρισα και είπα “την επόμενη φορά θα τους δούμε σε ανοιχτό χώρο”. Δεν έπεσα έξω λοιπόν.
Με μόλις τρεις δίσκους ίσως είναι πιο εύκολο να διαλέξω αγαπημένο. Το ντεμπούτο τους ήταν το άλμπουμ που ακόμα το σχήμα έβρισκε τα πατήματα του. Το “Dark Connection” είναι το άλμπουμ που τους εκτόξευσε στην στρατόσφαιρα. Όμως προσωπικά λατρεύω το δεύτερο άλμπουμ “From Hell With Love” που για μένα έχει την τέλεια ισορροπία ανάμεσα σε ηλεκτρονικά θέματα και europower. Παρόλα αυτά και τα τρία τους άλμπουμ έχουν καταλήξει σε λίστες μου για τα καλύτερα της κάθε χρονιάς.
Επίλογος. Έτσι λοιπόν σε περίπου ένα μήνα θα έχουμε την χαρά να δούμε δυο σχήματα που ζωντανά σπέρνουν. Δύο σχήματα που το καθένα για τους λόγους του μπαίνει στα αγαπημένα μου. Θα χαρώ να δω όλους τους φίλους μου εκεί και ελπίζω να μην έχει 50 βαθμούς.
Μιχάλης Νταλάκος
