Ιδιαίτερα μοναδικοί και αξιοσημείωτοι, οι Evergrey αποδεικνύονται και πολυγραφότατοι, μιας και το νέο τους album Architects Of A New Weave, είναι το δέκατο πέμπτο τους σε μία δισκογραφική καριέρα που ακόμα δεν έχει κλείσει 3 δεκαετίες, θυμίζοντάς μας τη συχνότητα κυκλοφορίας των παλιών σχημάτων.
Χωρίς διαφοροποιήσεις και με το όλο αποτέλεσμα να παίζεται πραγματικά στις λεπτομέρειες ανάμεσα σε κάθε δίσκο, η νέα τους δουλεία συνεχίζει και επεκτείνει το ευρωπαϊκό Power – Progressive metal που μας χαρίζουν απλόχερα. Αν και θα έλεγε κάποιος ότι σε αυτό το album προσέρχονται «λαβωμένοι» μιας και απουσιάζουν 2 από τα πολύ βασικά τους μέλη τα οποία αποχώρησαν μετά την κυκλοφορία του Theories Of Emptiness (Jonas Ekdahl και Henrik Danhage), το όλο αποτέλεσμα παραμένει συμπαγές και με την ίδια ταυτότητα. Έξτρα πινελιά, το ντουέτο του Tom Englund με τον συμπατριώτη του Mikael Stanne (στο τραγούδι A Burning Flame), κρατώντας την ωραία παράδοση που έχουν, να συμμετέχουν guests σε κάθε album τους.
Οι Evergrey συνεχίζουν την πορεία τους, που εν πολλοίς δεν τους έχει ρίξει έξω και έχουν καταφέρει σιγά σιγά, να χτίσουν μια βάση οπαδών που τους ακολουθεί χωρίς πολλή φασαρία αλλά με ουσία. Και αυτό που θα έπρεπε να τους αποδώσουμε από την αρχή είναι ότι παρόλο που δεν περιμένουμε «θαύματα» ως προς την εξέλιξή τους, η κάθε καινούρια τους δισκογραφική καταγραφή όλο και κάτι βρίσκει να προσθέσει στη σχέση μας μαζί τους.
Βασίλης Σκουρτόπουλος
Οι Evergrey συνεχίζουν την παράδοση που τους θέλει να βγάζουν νέο album κάθε ένα με τρία χρόνια το πολύ, αφού από το ντεμπούτο “The Dark Discovery” του 1998 μέχρι το φετινό “Architects Of A New Weave”, μετράνε συνολικά δεκαπέντε full-length δουλειές. Εντυπωσιακό νούμερο φυσικά, από την άλλη όμως μήπως θα έπρεπε να μην βιάζονται τόσο ώστε η ποσότητα να μην υπερτερεί της ποιότητας αφού έχουν κυκλοφορήσει και, αντικειμενικά, πολύ μέτριους δίσκους; Η απάντηση βρίσκεται κάπου στη μέση.
Η αλήθεια είναι ότι είχα πολύ μεγάλη περιέργεια για το πώς θα είναι. Ο λόγος; Από το προηγούμενο “Theories Of Emptiness” μέχρι τώρα, αποχώρησαν δύο πολύ σημαντικά μέλη στην ιστορία του συγκροτήματος (τόσο παικτικά όσο και συνθετικά), πρώτα ο Jonas Ekdahl (drums) και στη συνέχεια ο Henrik Danhage (κιθάρες). Ο αντικαταστάτης του πρώτου, ο Νορβηγός Simen Sandes, έχει καταθέσει τα διαπιστευτήριά του στη σκηνή τα δύο τελευταία χρόνια και μπορώ να μπω ότι η δουλειά που έχει κάνει στο studio είναι εξαιρετική. Όσο για τον Άγγλο Stephen Platt (Collibus, Scar Symmetry, Devin Townsend) μένει να δούμε τι θα φέρει στη μπάντα αφού μπήκε πρόσφατα και δεν πρόλαβε να ηχογραφήσει μαζί τους.
Στα της μουσικής όμως, το “Architects Of A New Weave” κινείται στο γνωστό και άμεσα αναγνωρίσιμο ύφος τους, δηλαδή το dark prog/power metal με τις μελαγχολικές μελωδίες και την μαγευτική φωνή του αρχηγού τους Tom Englund. Το εναρκτήριο “The Shadow Self” με το υπέροχο χορωδιακό refrain, το καταπληκτικό “Heaven”, το πολύ ατμοσφαιρικό “The Script”, το ασυνήθιστα «χαρούμενο» και αισιόδοξο για τα δεδομένα τους “Leaving The Emptiness” και το εξαιρετικό “A Burning Flame” με τη συμμετοχή του τιτάνα Mikael Stanne (Dark Tranquillity), είναι μερικά παραδείγματα που δείχνουν ότι οι Evergrey εξακολουθούν να προσφέρουν πολύ ωραία πράγματα και κρατάνε σταθερά την ποιότητα της μουσικής τους σε υψηλά επίπεδα.
Είναι λοιπόν το “Architects…” ένα καλό album; Είναι. Φτάνει τα ορόσημα που έχουν βγάλει στο παρελθόν; Σε καμία περίπτωση. Μας χαλάει; Όχι επειδή οι οπαδοί του συγκροτήματος το έχουμε ήδη στη δισκοθήκη μας αλλά θα θέλαμε να ακούσουμε ξανά κάτι πραγματικά μεγαλειώδες από αυτούς αφού είναι δεδομένο ότι έχουν τη δυνατότητα να το κάνουν.
Γιώργος Τερζάκης
